منو بشناس -


قناری گفت: كره ی ما كره ى قفس ها با میله های زرین و چینه دان چینی ماهی سرخ سفره ی هفت سین اش به محیطی تعبیر كرد كه هر بهار متبلور می شود. كركس گفت: سیاره ی من سیاره ی بی همتایی كه در آن مرگ مائده می آفریند. كوسه گفت: زمین سفره ی بركت خیز اقیانوس ها. انسان سخنی نگفت تنها او بود كه جامه به تن داشت و آستینش از اشك پر بود بسوده ترین كلام است دوست داشتن رذل آزار ناتوان را دوست می دارد لئیم پشیز را و بزدل قدرت و پیروزی را آن نابسوده را كه بر زبان ماست كجا آموخته ایم؟ احمد شاملو
+ نوشته شده در سه شنبه شانزدهم آبان 1385ساعت 10:31 توسط نامی \|

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو

درباره من

آی غریبه!
فریادم را میشنوی؟
یاخته هایم تو را می خواهد
تو هم از ما میگذری؟
کس ندیدم که مرا بشناسد، بشنود یا نگاهی اندازد.
دمی بنشین و مرا تماشا کن
تا آرام گردد درون درون این پریشان حال دیوانه

نوشته های پیشین