سرنوشت میرود و مرا با خود میبرد
به جایی دور
هز تو و خاطراتت و تمام حرفهایت
از دلبستگیم به تو
از گذشته ام که خوب و بدش به هم آمیخته اند
از قلب خالی از مهر تو نسبت به من
و حتی از نیازم به تو
دور می شوم
تا زندگیم را دوباره از سر گیرم
و قلبم را از نو بسازم
و ان را تا ابد برای خود نگه دارم
تنها برای خود...

گل سرخ

بگذر از اینهمه اوهام و خیال
این نیاز تو ز چیست؟
تردید غوغا میکند در دل من
دل ساکت و افسرده ی من می سوزد

بگذر از من از اینهمه نیرنگ و فریب
گر چه بی تو من تنهایم
ولی میدانم
که تو بی من شاد خواهی بود

آن درخت سر به فلک کشیده ی ارزوی تو را
تیشه ی آزار من قطع کرد افسوس
دیگر این بیشه و ویرانی های دل تو
جای ماندن نیست
مرا نیز یارای ماندن نیست

میروم بگذر از تقصیرم ای تا ابد خوب
ای سوخته در اتش هین جور و جفا
دور بریز انهمه خاطره ی خوب و بد و زشت و قشنگ

شک نکن
که مرداب لایق گل سرخ نیست هرگز
تو گل سرخی و من مردابم
من لایق عشق تو هرگز نیستم

خواهشت بیهوده انتظار تو عبث
بد نکن با دل خویش
بگذار تا برود خاطر من از دل تو
بگذر از اینهمه اوهام و خیال

شادی سلطانی