منو بشناس -


سهم من بوسه ی گل نیست سهم من زخم یه خاره سهم من کجا نسیمه سهم من موج و غباره کسی نیست سر روی شونه ام بذاره شاخه ی گل توی خونم بیاره کسی نیست که بشکنه تنهایی مو پا میون آشیونم بذاره خیلی تنهام ، خیلی تنهام چه کنم ای خدا با کوه غم هام چه کنم تکیه کردم ، تکیه بر عشق با همین دل ، دل ساده ندونستم تکیه بر عشق تکیه بر بازوی باده زندگیم یه انتظاره جاده ای بی تک سواره انتظاری تو غباره... خیلی تنهام ، خیلی تنهام چه کنم ای خدا با کوه غم هام چه کنم اردلان سرفراز
+ نوشته شده در سه شنبه دوم خرداد 1385ساعت 14:13 توسط نامی \|

صفحه نخست
پست الکترونیک
آرشیو

درباره من

آی غریبه!
فریادم را میشنوی؟
یاخته هایم تو را می خواهد
تو هم از ما میگذری؟
کس ندیدم که مرا بشناسد، بشنود یا نگاهی اندازد.
دمی بنشین و مرا تماشا کن
تا آرام گردد درون درون این پریشان حال دیوانه

نوشته های پیشین