عرضم به حضور شما که اون گفته مال من نبود. نظر من رو اگر بخواین خوب منفیه! شما اگر درست به قضیه نگاه کنید -یعنی جوری که من بهش نگاه میکنم- میبینید که یه جای کار این حرف میلنگه. اون جایی هم که مشکل داره در واقع منطقیه که پشت این حرف خوابیده. یعنی چی که خاطره‌ها رو دور انداخت؟! در مورد "مزار خاطره‌ها" هم که من هر چی فکر کردم نفهمیدم یعنی چی؟ مزار داره مگه ؟ مگه امامزاده یا بی‌بی سکینه ست که مزار! آخه آدم عاقل اینجوری حرف میزنه؟ این حرف مال یه ضعیفه‌ست به اسم شاد. آدم عقل داشته باشه اسمشو میزارن شاد؟ دیوانه‌ای مگه تو؟ بعد از یه عمر اومدی لااقل یه چیز بگو ملت بفهمن. نه ایتکه مزار.

مطلب دومم اینه که من این روزا مثل یک کرم سبز برگ‌خوار گرفتارم. نه اون گرفتاری. این گرفتاری. حالا هم که من گرفتارم عالم و آدم بهم کار دارن. اونی که سالی یه بار هم نمیدیدمش کارش به ما گیر میکنه. غریبه‌ها از من کمک میخوان. اون موقع که ما از بیکاری چت میکردیم هیچکی جواب سلام ما رو هم نمیداد اما حالا همه دلشون برام غش و ضعف میره احوال میپرسن و تازه متوجه میشن که یه عمری عاشق مابودن و بدون ما هرگز! من از همین جا اعلام میکنم حاشا که ما را با شما کاری بوَد. بروید و رها کنید این دربه‌در را. یکیشو (از دو تا)  دیشب حالشو تو چت حسابی گرفتم رفت پی کارش. این شاد رو هم باید یه جوری دست به سرش کنم. البته الان داره اینارو میخونه. بعد میاد ایمیل میزنه که "باشه عزیزم برو. من هر کاری کنم به خاطر تویه؛ فقط به خاطر تو!" و از این حرفا که همه به هم میزنن. من همشو حفظم. میتونم هر وقت خواستم برم دنبال این کارا، خودمو به دو قسمت کنم: آقا که خودم باشم و یک خانم مجازی. یه دفتر بر میدارم از یه طرفش از طرف خودم برای خانومه نامه مینویسم و از طرف دیگش از دهن خانومه باز جواب میدم. هر دو سمت در منتهای زیبایی خواهد بود. بعضی وقتا دوست میشیم بعضی وقتا قهر میکنیم دعوامون میشه... عالمی خواهد بود.