از امروز می خوام روزانه بنویسم.مثل خیلی از وبلاگ های دیگه.هر روز هر کاری میکنم از سیر تا پیازشو براتون تعریف میکنم.خوبیش اینه که کسی منو نمیشناسه! راستی حدس میزنین من پسر باشم یا دختر؟

امروز بالاخره فیلم «یه بوس کوچولو» رو دیدم.خیلی عقبم. نه؟ از اون فیلمها بود که من دوست دارم.موضوعش راجع به مرگ بود.چند سال پیش فیلم «نفس عمیق» رو هم با همین موضوع دیدم که واقعآ عالی بود.البته ممکنه خیلیا اینو ببینن و به نظرشون زیاد جالب نیاد.به همین دلیله که به این مدل فیلمها میگن «مخاطب خاص».نفس عمیق زیاد تو گیشه موفق نبود ولی به نظر من بهترین فیلم تو سبک خودش بود.البته شاید من به این خاطر خوشم اومد که یکی از کاراکتراش خیلی به من شبیه بود.در مجموع  فیلم قشنگیه.اگه از این تریپ فیلمها خوشتون میاد حتمآ ببینینش.

دقت کردین صدا و سیما این روزا چقدر راجع به جبهه و جنگ برنامه پخش میکنه؟آدم یاد هفته دفاع مقدس میفته.مثل روز روشنه که سعی دارن ملت شکم پرور رو آماده کنند برای جنگ و ان شاأ... همون شهید پرور سابق!

 در نگاه اول به نظر میرسه اینکار به چندین سال وقت برای تبلیغ و آماده سازی نیاز داره ولی اگه منطقی به قضیه نگاه کنیم مبینیم که این ملتی که از فرط بدبختی به اینجاش رسیده چرا از مردن بترسه؟تازه با خودش میگه شهید میشیم .شاید بهشتم رفتیم. از این دنیا که خیری ندیدیم شاید اون دنیا به یه نوایی برسیم!

وای که این سریال های ایرانی (مخصوصآ نوع پلیسیش ) چقدر آبکیه. ظاهرآ آقیایون خیال میکنن که یه گلّه گوسفند زل زده اند به صفحه تلویزیون و برنامه های اونارو تماشا میکنن!البته در باقی امور که اینطوره؛ چرا تو صدا و سیما نباشه؟شما غیر این انتظار دارین؟