از سالی که گذشت بگم ... خوب در سه کلمه خلاصه میکنم: افتضاح، افتضاح، افتضاح!

یکی از بدترین سال های عمرم بود. توش پر بود از کارهای احمقانه و پوچ. کارایی که هیچی توش نیست. حتی نمیشه اسمشو سرگرمی هم گذاشت. کارایی که اگه ازت بپرسن، نمیدونی چی باید جواب بدی. شاید زشت نباشه ولی واقعاً بی فایده ست. همین کلمه ی «پوچ» بهتره. به هر حال، بگذریم. حالا حتماً با خودتون میگین طرف چیکار کرده! بگذارین بگم: مثلاً یکیش این بود که من یه روز نشستم 16 ساعت چت کردم. چت! باور میکنین؟ آخه این کار احمقانه نیست تو رو خدا؟ مردم میرن 16 ساعت درس میخونن من چت میکنم و رکورد میزنم! تازه از این احمقانه تر: تو بعضی از این چت ها با طرف تریپ لاو می اومدم! ندیده آنچنان اظهار عشق میکردم که هر شیرینی هم باورش میشد که من فرهادشم. جان شما همچین مخ میزدم که مثلاً طرف زنگ میزد گریه میکرد که من دوست دارم و از این چیزها. ولی همین اواخر دیگه حالم به هم خورد از این مزخرفات. یعنی سرم به سنگ خورد. یهو به خودم اومدم که بابا کجایی تو بچه! تصمیم گرفتم که به کل دور هر چی دختر خط بکشم. این شد که شروع کردم به قلع و قمع همشون. الان همچین راحتم که نگو. آزادِ آزاد. بدون دغدغه.ضرر کردم ولی خوب شد؛ لااقلّکندش(!) یاد گرفتم که با این جنس چطوری باید برخورد کرد. ایشالا یه روزی به دردم میخوره. همیگی بگین ایشالّا!!

البته کارای مفید هم کردم. یه کتاب دادم بچاپن. انتشاراتیه گفته واسه نمایشگاه در میاد. بعد با این یارو که دستشو اونور میگیره کلاه داره،قراره همکاری کنم و برای یکی از درساش سوال در بیارم. دیگه... دیگه ... دیگه ... هیچی ... همینا.

سال خوبی داشته باشین ... ایشالا صد سال حالا نه، ولی یه ده بیست سالی بِه از این سالها پیش رو داشته باشین. برای ما هم دعا کنین.