عکسمو دیدین؟

یه درخت خشک و بی برگ ...

ولی روی شاخه های من هیچ کفتر چاهی ننشسته . فقط روی سرم چند تا کلاغ سیاه از ماتم من هلهله میکنن.نمیدونم.شاید اونام به من اهمیت نمیدن و من فقط دلمو خوش کردم.درسته.خیلی خسته و تنهام.خسته از سختی روزگار .همه چیز تقصیر روزگاره.ای روزگار نابکار!من اسمشو میزارم سرنوشت.سرنوشتی که مدام داره ما رو بازی میده.تو اسمشو هر چی دوست داری بزار. تقدیر ،قسمت ،خواست خدا ... هر چی باشه ؛ چه بهش معتقد باشی یا نه ؛ چه بهش اهمیت بدی یا نه ؛ اون کار خودشو میکنه.همه ما به سمت نقطه «معلومی» در حرکتیم.من اینو تا حالا چندین بار تجربه کردم.شما چطور؟

ولی عمر من سر نیومده.هنوز امیدوارم.امیدوار بهار.بهاری که دوباره برگهای سبزمو برگردونه.

بهار من هنوز نیومده. راستی کسی از اون خبری نداره؟ نمیدونین کِی میاد؟