مردی در عالم رویا فرشته ای دید که در یک دستش مشعل و در دست دیگرش سطل

آبی گرفته بود و در جاده ای روشن و تاریک راه می رفت. مرد جلو رفت و از

فرشته پرسید: این مشعل و سطل آب را کجا می بری؟ فرشته جواب داد: می

خواهم با این مشعل بهشت را آتش بزنم و با این سطل آب جهنم را خاموش

کنم. آن وقت ببینم چه کسی واقعا خدا را دوست دارد!

 

امام جمعه موقت قم گفت: كشور نيازمند مراكزي جهت انتخاب همسر براي دختران و پسران جوان است.

 

فرض کنيد شما مجرد هستيد و برای پيدا کردن همسر مناسب به يکی از اين بنگاههای زوج يابی مراجعه ميکنيد.

 

بنگاه​دار- فرمايشی بود؟

- ببخشيد آقا. ميخوام ازدواج کنم. دنبال همسر خوب ميگردم.

بنگاه​دار- چندتا میخوای؟

- علی الحساب یکی. ارزون حساب کنید مشتری بشیم.

بنگاه​دار- خيالتون تخت تخت باشه. جنس​های ما حرف نداره. آکبند آکبنده.

- لطفا يکی از اون قلمی​هاشو واسم سوا کنين.

بنگاه​دار- نخير نميشه. ما جنس رو در هم ميفروشيم. نميشه سوا کنين.

- آخه من خیکی و خپل​اش را دوست ندارم. گران​تر حساب کنيد ولی بگذاريد سوا کنم.

بنگاه ​دار- يکی دارم مثل عروسکه. يه خانم دکتره. هيچ کار نکرده. فقط ميرفته مطب و می​آمده خونه. والسلام. همه چيزش سالمه. نه خوردگی داره٬ نه تصادفی٬ نه عيب و ايراد فنی. نرم و جاداره.

- دماغش رو عمل کرده؟

بنگاه​دار- نه به جان شما. فابريک فابريکه. دماغ داره اندازه خرطوم فيل. الان چند تا طالب داره که ما را کچل کردند از بس تلفن ميزنند. بجنب. زود تصمیم بگیر. این جنس تو بازار نمی​مونه.

- خوشگله؟ با کلاسه؟ اخلاقش چجوره؟

بنگاه​دار- خیالت تخت باشه. همه چیزش رو گارانتی میکنیم. اصلا اگر راضی نبودی بیار مال خودم.

- خب.... اگه اینجوره بدین ببرم.

بنگاه​دار- مبارک باشه. خیرش رو ببینید.

آهای اصغر! برو از توی انبار اون شمسی دندون طلا رو بردار بیار بده خدمت آقا

 

به نقل از: وبلاگ ملا حسني

رنگی کنار شب

بی حرف مرده است

مرغی سیاه آمده از راه های دور

می خواند از بلندی بام شب شکست

سرمست فتح آمده از راه

این مرغ غم پرست

در این شکست رنگ

از هم گسسته رشته ی هر آهنگ

تنها صدای مرغک بی باک

گوش سکوت ساده می آراید

با گوشوار پژواک

مرغ سیاه آمده از راههای دور

بنشسته روی بام بلند شب شکست

چون سنگ ‚ بی تکان

لغزانده چشم را

بر شکل های در هم پندارش

خوابی شگفت می دهد آزارش

گلهای رنگ سرزده از خاک های شب

در جاده ای عطر

پای نسیم مانده ز رفتار

هر دم پی فریبی این مرغ غم پرست

نقشی کشد به یاری منقار

بندی گسسته است

خوابی شکسته است

رویای سرزمین

افسانه شکفتن گلهای رنگ را

از یاد برده است

بی حرف باید از خم این راه عبور کرد

رنگی کنار این شب بی مرز مرده است

 

سهراب سپهری

در بیداری لحظه ها
پیکرم کنار نهر خروشان لغزید
مرغی روشن فرود آمد
و لبخند گیج مرا برچید و پرید
ابری پیدا شد
و بخار سرشکم را در شتاب شفّافش نوشید
نسیمی برهنه و بی پایان سر کرد
و خطوط چهره ام را آشفت و گذشت
درختی تابان
پیکرم را در ریشه سیاهش بلعید
طوفانی سر رسید
و جاپایم را ربود
نگاهی به روی نهر خروشان خم شد
تصویری شکست
خیالی از هم گسیخت.

سهراب سپهری

برايت آرزو مى كنم كه عاشق شوى
و اگر هستى، كسى نيز به تو عشق بورزد
اگر اينگونه نيست، تنهاييت كوتاه باشد
و پس از تنهاييت، نفرت از كسى نداشته باشى؛
برايت آرزو مى كنم كه همواره مفيد فايده باشى
نه خيلى غير ضرورى،
تا در لحظه هاى سخت زندگى
وقتى كه ديگر چيزى باقى نمانده
همين مفيد بودن كافى باشد تا تو را سر پا نگه دارد؛
و نيز برايت آرزو مى كنم صبور باشى
نه با كسانى كه اشتباهات كوچك مى كنند،
چون اين كار ساده اى است
بلكه با كسانى كه مرتكب اشتباهات جبران ناپذير و بزرگ مى شوند؛
و با كاربرد درست صبوريت براى ديگران نمونه شوى.

ويكتور هوگو