چشمه خشكيده را

به نظر بازي نشسته خورشيد

و خورشيد

تيله فرداي تست

اگر بتواني

رامشگران امروز

خاموشان ديروزند

به ديروزت

نقبي بزن

به كودكيت گريزي

اگر بتواني

جلادان امروز

 كودكان ديروزند

به خوش باوري نشسته

از بند كودكي گسسته

از كودكيت اگر بجا مانده چيزي

چيزي بگو

اگر بتواني

خاموشان امروز

 رامشگران ديروزند

به تا ر اين شب

زخمه اي بزن

اگر بتواني

سياره هاي سرد اين منظومه

ستاره هاي فروزان ديشبند

خورشيد را

به نظر زدن بنشين

اگر بتواني

پنجره را

اگر مي شود به دستي بگشا

كه شبان امروز

سپيده دمان ديروزند

دل چركين از غرابت خورشيد

و خورشيد

تيله فرداي تست

اگر بتوانی

جواد شريفيان - فروردين ۷۲  

چند جمله از گاوریل گارسیا مارکز:

-دوستت دارم نه به خاطر شخصیت تو بلکه بخاطر شخصیتی که من در هنگام با تو بودن پیدا میکنم .

-هیچکس لیاقت اشکهای تو را ندارد و کسی که چنین ارزشی دارد باعث اشک ریختن تو نمی شود.

-اگر کسی تو را آنطور که می خواهی دوست ندارد به این معنی نیست که تو را با تمام وجودش دوست ندارد.

-دوست واقعی کسی است که دستهای تو را بگیرد ولی قلب تو را لمس کند.

-بدترین شکل دلتنگی برای کسی آن است که در کنار اوباشی و بدانی که هر گز به او نخواهی رسید.

-هرگز لبخند را ترک نکن حتی وقتی ناراحتی چون هر کس امکان دارد عاشق لبخند تو شود.

-ممکن است در تمام دنیا فقط یک نفر باشی ولی برای بعضی افراد تمام دنیا هستی.

-هر گز وقتت را باکسی که حاضر نیست وقتش را با تو بگذراند نگذران.

-شاید خدا خواسته است که ابتدا بسیاری افراد نامناسب را بشناسی و سپس شخص مناسب را. به این ترتیب وقتی او را یافتی بهتر می توانی شکر گزار باشی.

-به چیزی که گذشت غم نخور به آنچه پش از آن آمد لبخند بزن.

-همیشه افرادی هستند که تو را می آزارند با این حال همواره به دیگران اعتماد کن و فقط مواظب باش که به کسی که تو را آزرده دوباره اعتماد نکنی.

و در آخر:

-خود را به فرد بهتر ی تبدیل کن و مطمئن باش که خود را می شناسی قبل از آنکه دیگری را بشناسی

و انتظار داشته باشی او تو را بشناسد.

صدای پای بارانم

مرا بشنو ، مرا بشنو

غم خوار بیابانم

مرا حس کن ، مرا حس کن

مرا از چشم من بشناس

که صد آینه اندوه است

دلم دریاترین دریا

تنم تنهایی کوه است

تو را جانانه میخواهم

که بی اتبانه میخواهم

تو را ای دشمن جانم

من دیوانه میخواهم

صدای پای بارانم

زمستانم ، زمستانم

غم خوار بیابانم

بیابانم ، بیابانم

 اردلان سرفراز

سهم من بوسه ی گل نیست

سهم من زخم یه خاره

سهم من کجا نسیمه

سهم من موج و غباره

کسی نیست سر روی شونه ام بذاره

شاخه ی گل توی خونم بیاره

کسی نیست که بشکنه تنهایی مو

پا میون آشیونم بذاره

خیلی تنهام ، خیلی تنهام چه کنم

ای خدا با کوه غم هام چه کنم

تکیه کردم ، تکیه بر عشق

با همین دل ، دل ساده

ندونستم تکیه بر عشق

تکیه بر بازوی باده

زندگیم یه انتظاره

جاده ای بی تک سواره

انتظاری تو غباره...

خیلی تنهام ، خیلی تنهام چه کنم

ای خدا با کوه غم هام چه کنم